Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών ο συναγωνιστής μας δημοσιογράφος Αριστείδης Μανωλάκος. Γεννήθηκε στον Ασωπό Λακωνίας το 1938. Φοίτησε στο γυμνάσιο Μολάων, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ζούσε στην Αθήνα από το 1955.
Το 1956 οργανώθηκε στην παράνομη ΕΠΟΝ. Το 1958, μετά τη διάλυση των παράνομων οργανώσεων του ΚΚΕ συμμετείχε στη Ν.ΕΔΑ ως μέλος του Γραφείου Σπουδάζουσας και αργότερα ως γραμματέας του, διαδεχόμενος τον Γρηγόρη Γιάνναρο.
Υπήρξε, μέλος του Γραφείου του Κ.Σ. της Ν.ΕΔΑ, και από τον Δεκέμβριο του 1962 τακτικό μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της ΕΔΑ, συμμετείχει στο κίνημα του 1–1-4 και του 15% των πρώτων χρόνων της δεκαετίας του ’60, ενώ τον Απρίλιο του 1963 εκλέγεται από το Δ΄ Πανσπουδαστικό Συνέδριο στο Κεντρικό Συμβούλιο της ΕΦΕΕ.
Στις 14 Σεπτεμβρίου 1964, ως εκπρόσωπος της Ν.ΕΔΑ ανακοίνωσε μαζί με τον Μίκη Θεοδωράκη, εκπρόσωπο της ΔΚΝΓΛ, τη συγχώνευση των δύο πολιτικών νεολαιών της Αριστεράς. Εργάστηκε για την προετοιμασία του Ιδρυτικού Συνεδρίου της ΔΝΛ και κατά την επεξεργασία των βασικών κειμένων του.
Εκλέχθηκε μέλος του Κ.Σ. της ΔΝΛ και του Προεδρείου του. Μετά το Συνέδριο συνέχισε την προσφορά του ως υπεύθυνος της διαφώτισης μέχρι τη στράτευσή του τον Ιούνιο του 1965. Από τον Σεπτέμβριο του 1966 ώς την κήρυξη της δικτατορίας ήταν γραμματέας της οργάνωσης Αθήνας της ΔΝΛ.
Στις 21 Απριλίου 1967 πέρασε στην παρανομία. Ήταν ιδρυτικό μέλος της «Επιτροπής του Πάσχα» μαζί με τον Μ. Θεοδωράκη και άλλα στελέχη της ΔΝΛ και του Πατριωτικού Αντιδικτατορικού Μετώπου (ΠΑΜ), έχοντας –μαζί με άλλα στελέχη του– την ευθύνη της συνεργασίας με τη Δημοκρατική Άμυνα, τις ΔΕΑ (Δημοκρατικές Επιτροπές Αντίστασης) και άλλες αντιδικτατορικές οργανώσεις.
Συνελήφθη τον Νοέμβριο του 1967, κρατήθηκε επί μήνες στη Γενική Ασφάλεια και στην ΕΣΑ (στρατόπεδο Διονύσου) και τον Μάρτιο 1968 εκτοπίστηκε στο Παρθένι Λέρου ώς τον Δεκέμβριο του 1970.
Τη δημοσιογραφική του πορεία ξεκίνησε το 1963 στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ», συνεχίζοντας στο «ΒΗΜΑ» και «ΤΑ ΝΕΑ» στο ελεύθερο ρεπορτάζ. Το 1974 ξεκίνησε την απασχόλησή του ως πολιτικός συντάκτης στην εφημερίδα «Η ΑΥΓΗ», στην οποία διετέλεσε, μετέπειτα, διευθυντικό στέλεχος και πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου. Εργάστηκε επίσης στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ», ως αρθρογράφος και πολιτικός αναλυτής. Μετά το κλείσιμο της εφημερίδας, αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της νεοσύστατης, τότε, «ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ».
Διετέλεσε δύο φορές Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ και μέλος τριών ακόμη Διοικητικών Συμβουλίων. συνετέλεσαν καθοριστικά στην προάσπιση και την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των συναδέλφων μας. Επί προεδρίας του, πραγματοποιήθηκε το άνοιγμα της Ένωσης στους δημοσιογράφους των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών, που έως τότε ήταν αποκλεισμένοι από το σωματείο τους. Επίσης, αγοράστηκε ο δεύτερος όροφος του κτηρίου στην Ακαδημίας, ιδρύθηκε το Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ.
Η πολιτική κηδεία του θα γίνει την ερχόμενηΤρίτη 17/2 στις 11:30 π.μ., στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Η σορός του θα αποτεφρωθεί στη Ριτσώνα.
Ο ΣΦΕΑ 1967-1974 εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στους οικείους του για την απώλειά τους.
Αθήνα 13-2-2026